wielervaria 14
Niet verwacht en toch gekregen, namelijk genoeg inspiratie om nog een artikel(tje) te schrijven vóór de Ronde van Zwanenburg. De vorige editie van ‘Uit de mongolenwaaier…’ was misschien een beetje aan de lange kant, maar het was dan ook een erg mooie wielerervaring. Maar goed, ik dreig af te dwalen. Vandaag wil ik het nog even kort hebben over de Ronde van Aalsmeer, een wedstrijd die voor zaterdag 26 juli 2003 op de wielerkalender stond genoteerd.De Ronde van Aalsmeer, een criterium voor amateurs A en B en een dernykoers voor Elite en Neo-amateurs. Een wedstrijd waarin ik niet op de fiets zat af te zien, maar als toeschouwer langs het parcours stond. Een korte toelichting: ik werd ongeveer een week of twee voor de wedstrijd door Johan Berg gebeld, met de vraag of ik de Ronde van Aalsmeer nog reed. Na een ‘nee’ van mijn kant, vroeg Johan of ik misschien zin/tijd had om te vlaggen, hij kwam namelijk nog enkele vrijwilligers te kort. Ik antwoordde met ‘ja hoor’, want ik had niets spannends te doen die dag. Ik was bovendien toch al van plan om te gaan kijken die dag, dus kon ik mezelf gelijk nuttig maken.
Ik was die dag rond 14:15 uur aanwezig in de permanence, waar ik een lichtgevend geel hesje, een fluitje, een vlag en een lunchpakketje kreeg. Om 15:00 uur begon de wedstrijd voor Amateurs B, dus rond 14:45 wandelde ik met Henk (Jacobs) en Piet (Rinkel) richting onze posten. Ik moest met Henk een oversteekplaats ‘bewaken’. Na een korte instructie, was ik er helemaal klaar voor. Het was redelijk mooi weer en dus best uit te houden. Om 15:00 uur gingen de Amateurs B van start voor hun 50 km. Er werd knap hard doorgereden, het gemiddelde was meer dan 44 km/h gemiddeld en de koers was dan na een uur en kwartier alweer gereden.
Toen waren de Elite en Neo-amateurs aan de beurt voor de eerste twee series van hun dernykoers. Een serie was 18 km en dus 15 rondjes over het parcours. De Bataafrenners waren redelijk gelijk verdeeld over beide series. Van De Bataaf stonden de volgende renners aan de start: Rob Hulscher, Ron en Marcel Jacobs, Patrick Huuksloot, Michael Kortekaas, Dennis Smit en Martijn van Zessen. De start was om 16:30 en 17:00 en er werd stug doorgereden met gemiddeldes van boven de 48 km/h en snelheden van ruim boven de 60 km/h. Bij de dernykoers was het vlaggen een stuk makkelijker. Je had minder renners op het parcours, je hoorde de derny’s lang van te voren aankomen en minder last van achterblijvers.
Voor een aantal Bataafrenners was het de eerste of tweede keer dat ze een dernykoers reden. Sommigen hadden het zichtbaar zwaar in de eerste twee series, terwijl dat niet nodig was want de apotheek stond nota bene pal naast het parcours. Rob was erg goed in het trekken van een verbeten gezicht en heeft daar vast hard op geoefend. Even serieus, de verbeten gezichten waren wel terecht, want er werd echt hard doorgetrokken achter de derny’s. Van de Bataafrenners wist alleen Dennis de finale te halen, de anderen reden de ‘kleine finale’. De kleine finale startte om 19:15 uur en werd verreden over een afstand van 24 km/20 ronden. Tijdens deze koers reed Patrick een erg sterke wedstrijd, terwijl het zijn eerste dernykoers was. Helaas ook minder goed nieuws, want Martijn kwam tijdens deze koers nog ten val in de bocht bij de finish, gelukkig bleef de schade beperkt tot enkele schaafwonden. Patrick wist uiteindelijk knap beslag te leggen op de tweede plaats in de kleine finale.
Om 20:00 uur ging de finale ging over 30 km/25 ronden van start en meteen in het begin ontstond al een kopgroep van vier renners, waar Dennis ook bij zat. Dit werd uiteindelijk een groep van vijf en naarmate de rondes vorderen werd het steeds spannender. Tino Haakman van B.R.C. Kennemerland ontsnapte uit de kopgroep en reed de laatste ronden alleen op kop. De renners waren aan elkaar gewaagd en in het laatste rondje werd Tino nog bijna teruggehaald, maar hield het gaatje nog net groot genoeg om als eerste over de meet te kachelen. Dennis passeerde uiteindelijk als vierde de streep.
De finale was rond 20:30 afgelopen en toen zat mijn taak als ‘vlagger’ er weer op. Ik heb zo’n vijf uur op mijn post gestaan en vijf uur stilstaan valt toch nog best tegen. Volgens mij kan je beter vijf uur op de fiets zitten. Henk had zijn busje naast het parcours geparkeerd, met de radio aan. Op die manier was er ook nog wat afleiding tussen de wedstrijden door, want zo konden we nog de beslissende tijdrit in de Tour de France volgen. Na de finale heb ik weer netjes mijn vlag, het fluitje en hesje ingeleverd. Ik ben nog even blijven plakken, maar niet zo lang want ik moest nog naar een ‘housewarming party’.
Tot zover mijn verslag van de Ronde van Aalsmeer, ik heb verder niet zoveel meer te melden. De volgende ‘Uit de mongolenwaaier…’ gaat zoals al eerder aangekondigd over de Ronde van Zwanenburg. Tot die tijd ga ik mezelf nog vermaken in onder andere de Ronde van Santpoort, Ronde van Beverwijk, Ronde van Heemskerk en de Tour de Bataaf. Dus nog genoeg te fietsen de komende tijd.
Vincent