wielervaria 2
We zijn zaterdag 18 maart en zondag 19 maart op trainingskamp geweest naar Limburg met 14 amateurs, 1 junior en 3 nieuwelingen. We moesten om 6:45 bij De Bataaf verzamelen en we zouden om 7:00 vertrekken, zodat we om 10:15 op de fiets konden stappen.De eerste training ging het al fout, we reden gezamenlijk naar de Slingerberg toe en tegen de tijd dat ik samen met Ton Zwirs boven was, was er al niemand meer te bekennen. Ondergetekende had last van een acuut geval van geheugenverlies, want ik wist de weg niet meer en Paul ook niet, dus daar stonden we in de regen. Uiteindelijk zijn we terug naar huis gefietst, nadat Paul ze ook niet meer kon vinden en hij Theo niet kon bereiken.
De middagtraining verliep zowel organisatorisch als voor mij persoonlijk een stuk beter. We moesten 10 keer tegen de Slingerberg aanfietsen en dat valt nog best tegen in je eentje. Daarna zijn we met een omweg terug naar Klimmen gefietst en ik zat gewoon mee in de finale. Deze wielrennende reporter zat voor een keer niet in de mongolenwaaier en dat verbaasde de anderen schijnbaar zo dat iedereen gelijk mijn “geheimpje” wilde weten, maar dat zeg ik lekker toch niet.
Die avond kregen we onder andere tomatensoep, spaghetti en biefstuk voorgeschoteld, wat er na een dag fietsen wel inging. Theo keek me een beetje wantrouwig aan toen ik een 2e biertje nam, hij zei, en ik citeer: “Owee als je er morgen afgereden wordt.” Maar ik maakte me geen zorgen, een beetje student weet dat bier je prestaties alleen maar verhoogt, dat is zelfs wetenschappelijk aangetoond. Die avond zijn we nog gemasseerd en heb ik nog de dubieuze eer gehad om een telefoongesprek te mogen volgen tussen Peter Moelee, Peters vriendin en Marcel Jacobs. Het bizarre telefoongesprek ging helemaal nergens over, zoiets had ik nog nooit gehoord, en ik ga nu toch al een paar jaar mee op trainingkamp.
De zondagochtend beloofde niet veel goeds, het was koud, mistig en er stond nog een zware training op het programma. Ik was blij dat ik dat extra biertje had genomen, omdat we na een kilometer of 5 al gelijk de eerste kuitenbijter kregen op weg naar het NK-parcours. Bij het NK-parcours aangekomen moesten we in koppels het rondje afleggen, waarbij je dan om de beurt op kop moest. Ik was aan Peter Plagge gekoppeld en na 6 keer kregen we te horen dat we konden stoppen, wat wij als goed afgerichte rennertjes dan ook deden.
Maar na een paar minuten boven te hebben rondgefietst kwamen Peter Moelee en Wouter Hol voorbij en die vroegen of ik nog een rondje met ze mee wilde. Ik was in wereldvorm door dat extra biertje dus ik wilde nog wel een keertje met ze mee de berg op. En toen ik dus boven kwam ging Theo wéér uit z’n dak net als de eerste dag, omdat ik vergeten was om het even tegen hem te zeggen. Ik kreeg gedurende het trainingsweekend het gevoel dat Theo elke keer mij moest hebben, terwijl ik zijn grootste afnemer ben.(het is niet eerlijk) Door dat extra biertje (en Theo’s pilletjes) kon ik nog goed mee in de finale, waarin ik op de laatste echte klim nipt werd verslagen door Harm Bronckhorst. Met die tweede plaats was ik ook best tevreden, vorig jaar was ik op dezelfde klim halverwege al gezien.
Sterk rijden tijdens trainingskamp heeft ook zo z’n nadelen, nu moet ik van Theo ook goed rijden tijdens de Dr Footsrace 26 maart aanstaande, anders mag ik voortaan niet meer mee op trainingskamp. Als ik het aanstaande zondag niet redt zeg ik gewoon dat m’n pilletjes op waren en ik niet genoeg bier heb gedronken.
Vincent